Gözlerim gözlerine değince…felaketim olurdu,ağlardım.Beni sevmiyordun, bilirdim.Bir sevdiğin vardı,duyardım.Çöp gibi bir oğlandı,ipince.Hayırsınız biriydi fikrimce,Ne vakit karşımda görsem,öldüreceğimden korkardım.Felaketim olurdu,ağlardım…

Seni her özlediğimde sevgilim,gökyüzüne bakıyorum.Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.

Seni her özlediğimde bir tanem,denizlere bakıyorum.Ufka bakınca mucizeni görüyorum çünkü.

Seni her özlediğimde bir tanem,kuşlara bakıyorum.O kanatlardaki özgürlüğünü görüyorum çünkü.

Ve aşkım seni her özlediğimde,adında isyan ediyorum.Seni özlemek istemiyorum ben,Ben seni yaşamak istiyorum,Seni her özlediğimde sana bakmak istiyorum.Ve seni sende görmek sadece.

《《Behçet Necatigil》》

“Ufacık bir sevinçle nasıl havalara uçup minicik bir düşünce ile kendimi nasıl yerden yere vurduğumu anlatamıyorum.Herkesten nasıl kaçmaya çalıştığımı,zaman ve mekandan nasıl koptuğumu,koskoca evrende kendime nasıl yer bulamadığımı anlatacak söz bulamıyorum.İyi bir insan olmak için nasıl tüm ruhumla uğraştığımı ama tüm dünyanın yükünü, suçlarını ve yanlışlarını sırtlanmışçasına her sabah kendimi yataktan çekip çıkardığımı da anlatamıyorum.Kendimi neden hiçbir güzelliğe değer görmediğimi de.Bu buz gibi yalnızlık ve kor gibi korkuyu tarif edemiyorum…”

İnsan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen??…Gece midir insanı hüzünlendiren??

Bence gecedir insanı hüzünlendiren karanlık mı dersin,sessizlik mi dersin,yıldızlar《gökyüzü》mü dersin…ne dersen de gecedir insanı hüzünlendiren….ya da hüzünlü bir şarkı ile yıldızları izlemek…

Kimler seviyor sonbaharı?…ya da kimler niçin seviyor?…sizin için sonbahar neyi ifade ediyor?…

Ben sonbaharı çok seviyorum belki tuhaf gelicek..ama..bana huzur veriyo..bir de sonbaharda sisli bir hava o kadar hoşuma gidiyor ki…1 yılda 4 mevsim(yaz,ilkbahar,sonbahar,kış) yaşamak yerine sadece sonbaharı yaşayabilirim..yaprakların rengi turuncu,sarı bazı ağaçlar hâlâ yeşil o kadar güzel bir manzara ortaya çıkıyor ki anlatamıyorum bile…hele bir de yağmur yağarken altında yürümek anlatılmaz bir şey…(seni seviyorum sonbahar)🍁

Çok sıkıcı değil mi?Siz de sıkılmıyor musunuz??Her gün aynı monotonluk,her gün aynı şeyler…Herkesin derdi var, herkesin ki de birbirinden farklı,her derdin ayrı bir çilesi var….Evet dert var peki dermanı derdimizin dermanı nerde,ya da kim de??

Offfff….bu hayat yaşanacak gibi değil..sevmiyorum hiç bir şeyi hiç kimseyi…umutsuzluklarla doldu hayatım…

İnsan diyorum;öyle durduk yere soğumuyor, hayattan ve insanlardan

Susuyor sustukça biriktiriyor…Ve sonra..

Ya içindekileri haykırıyor…Ya da sessizce uzaklaşıyor herkesten ve her şeyden…

Ağlayan gözlerimin melodisi oldun mu hiç?…Ağlayan gözlerimi sildin mi hiç?…Ağlatmak için mi buldun beni insafsız.?…

Sizce sevmek fiilini yanlış kullanmıyormuyuz?Herkes aklında sevmek fiilini “onun için ölmek” gibi kodlamış durumda ki bence hiç öyle değil…tam tersi sevmek onun için yaşamak,onun için nefes almaktır….Peki yaşamak nedir onla birlikte olmak mı?yoksa aynı havayı solumak mı?..yaşamak demek onun için acılara,zorluklara ve nefes almayı göze almaktır…Peki nefes almak????

Sevmeyi ne kadar biliyorsunuz, yada hiç sevdiniz mi yoksa sadece sevdiğinizi mi sandınız??