Eğer…

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de,
kalp,göğüs kafesine o kadar yüklenmeseydi eğer…

düşlere bile kar yağmazdı hiçbir zaman
meydan savaşlarında korkular aşkı ağır yaralamasaydı eğer…
rengi bile solardı düşlerdeki saçların zamanla,
tanımsız kokuları yastıklara yapışıp kalmasaydı eğer…
uykusuzluklar yıkıp geçmezdi kısacık kestirmelerin ardından,
dokunulası ipek ten bir o kadar uzakta olmasaydı eğer…
gerçekten boynunu bükmezdi papatyalar,
ihanetinden de onlar payını almasaydı eğer…
ıssızlığa teslim olmazdı sahiller,
kendi belirsiz sahillerinde amaçsız gezintilerle avunmaya kalkmamış olsaydın eğer…

sen gittikten sonra yalnız kalacağım
yalnız kalmaktan korkmuyorum da, ya canım ellerini tutmak isterse?

evet sevgili,
kim özlerdi avuç içlerinin ter kokusunu,
kim uzanmak isterdi ince parmaklarına,
mazilerinde görkemli bir yaşanmışlığa tanıklık etmiş olmasalardı eğer…

[[Can YÜCEL]]

《《GÖZLERİM GÖZLERİNİ ARARMIYDI,GÖZLERİN GÖZLERİMİ ARAMASAYDI eğer….》》

“Seni Yaşamak”

Seni her özlediğimde sevgilim,gökyüzüne bakıyorum.Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.

Seni her özlediğimde bir tanem,denizlere bakıyorum.Ufka bakınca mucizeni görüyorum çünkü.

Seni her özlediğimde bir tanem,kuşlara bakıyorum.O kanatlardaki özgürlüğünü görüyorum çünkü.

Ve aşkım seni her özlediğimde,adında isyan ediyorum.Seni özlemek istemiyorum ben,Ben seni yaşamak istiyorum,Seni her özlediğimde sana bakmak istiyorum.Ve seni sende görmek sadece.

《《Behçet Necatigil》》

Anlatamıyorum…

“Ufacık bir sevinçle nasıl havalara uçup minicik bir düşünce ile kendimi nasıl yerden yere vurduğumu anlatamıyorum.Herkesten nasıl kaçmaya çalıştığımı,zaman ve mekandan nasıl koptuğumu,koskoca evrende kendime nasıl yer bulamadığımı anlatacak söz bulamıyorum.İyi bir insan olmak için nasıl tüm ruhumla uğraştığımı ama tüm dünyanın yükünü, suçlarını ve yanlışlarını sırtlanmışçasına her sabah kendimi yataktan çekip çıkardığımı da anlatamıyorum.Kendimi neden hiçbir güzelliğe değer görmediğimi de.Bu buz gibi yalnızlık ve kor gibi korkuyu tarif edemiyorum…”

“Gece”

İnsan mıdır hüzünlenmek için geceyi bekleyen??…Gece midir insanı hüzünlendiren??

Bence gecedir insanı hüzünlendiren karanlık mı dersin,sessizlik mi dersin,yıldızlar《gökyüzü》mü dersin…ne dersen de gecedir insanı hüzünlendiren….ya da hüzünlü bir şarkı ile yıldızları izlemek…

İSTİYORUM…

Sevmek istiyorum. Ateşlerde yanarcasına, Bulmak istiyorum. Soğuklarda donarcasına, Hem yanmak, Hem de donmak,istiyorum.. Bir şiir dizelerinde, Gözlerimiz buluşsun istiyorum. Mesela şiire sen başla, Ben bitireyim,istiyorum.. Bize ait bir şiiri, Ellerimizin değdiği, Yüreğimizin döktüğü, Dizelerden meydana gelen bir şiir, Mesela sessizlik,istiyorum. Sadece kalplerin birleşmiş sesi için….