Aşk insana..Şiir gibi bir hayat yaşatmalıydı ,oysa..Şiirlerle doldurulan bir hayat değil.

Ve şiir gibi bir sevgilinin elleri olmalıydı avuçlarımda..Onun yokluğunda avuçlarımda kalan sayfalara yazılmış şiirler değil.

Ey hayat geri al istersen bana verdiğin bütün şiirleri..Verebiliyorsan bana geri ver hayatımın en güzel şiirini.

Sevmiyorum bu hayatı,her şey yorucu bu hayat can sıkıcı…Bilmiyorum geçer mi,neden böyle??her şey neden bu kadar zor?

bir şeyi,birini kazanmak için illa bir şeylerden birilerinden vaz mi geçmek gerekir?…

Usandım,bu yürekten…kendimden Usandım,durup durup seni özlemekten!..

Geceleyin bir ses böler uykumu

İçim ürpermeyle dolar -nerdesin?

Arıyorum yıllar var ki ben onu,

Aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Gün olur sürüyüp beni derbeder,

Bu ses rüzgarlara karışır gider.

Gün olur peşimden yürür beraber,

Ansızın haykırır bana-nerdesin??

Bütün sevgileri atıp içimden,

Varlığımı yalnız ona verdim ben,

Elverir ki bir gün bana derinden,

Taa derinden bir gün bana “GEL” desin.

Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam,

Böyle saatlerce bak,böyle asırlarca bak.

Gözlerine yavaşça,yavaşça doldu akşam

Göklerin ateşini kalbime boşaltarak

Senin kirpiklerinde bir damla oldu akşam,

Gündüzden,gürültüden ve kâinattan ırak,

Akşamı seyredeyim bakışlarında bırak,

Ayırma gözlerini gözlerimden bu akşam,

Böyle saatlerce bak,böyle asırlarca bak.

“İyi insanlar tanıyın,sizi sahiden seven insanlar…

Rüzgar hep aynı yönde esmez çünkü.

Bir gün paranız bitince, güzelliğiniz gidince, şöhretiniz sönünce

Yanınızda olacak insanlar olsun etrafınızda

Gün gelecek herkes;

İçini dökecek bir omuza ihtiyaç duyacak…”

Ona tek bir cümle söyleme şansım olsaydı;

Bana hissettirdiklerini,

Yaşattırdıklarını,

Her şeyden önemlisi onsuzda üstesinden geldiğimi uzun uzun anlatmak yerine;

“ARTIK CANIMI ACITMIYORSUN DERDİM.”

Çok hızlı yaşarsın

Yavaş git derler

Yavaş yaşarsın

Ölü gibisin derler

Gülersin

Ne bu deli gibi gülüyo derler

Ağlarsın bunalım derler

Susar dinlersin

Dilini mi yuttun derler

Konuşursun sus bi artık derler

Çalışırsın amele derler

Yatarsın beleşçi derler

Derlerde derler

Insanı candan ederler

Sonra bi bakarsın ki

Geriye gelmiyo artık geçen günler

Demem o ki

Ona buna kulak vermeye bi son ver

Yoksa onun bunun lafına baktı böyle oldu derler….

“Sanıyorlar çok kıymet veriyoruz diye içimiz hep çiçek bahar…

Sanıyorlar ki üzerine titredikçe çok güçlüyüz hiçbir şeyden korkmayız…

Oysa öyle olmadı hiç…

Çok sevdik biz hemde çok

Seviyoruz diye bahardı içimiz ama tomurcukken soldu çiçeklerimiz…ama korkumuz çoktu.

Kaybetmekten sevilmekten korktuk hep .

Ne korkularımızı anladılar,ne de kırıldığımızı…

En sonunda her şey olacağına vardı.

Ne korkularımız kaldı geriye, ne de açmadan solan çiçeklerimiz.

Onlar varsın kaybeden biziz sansınlar…”