Karşılıksız sevmek nasıl anlatılır bilmiyorum.Seni sevmek nasıl anlatılır,işte onu hiç bilmiyorum.Basit bir eylem değildi.Her duyguyu iliklerime kadar hissettiriyordun ve ben bundan hiç şikayetçi olmadım.Zaten şikayetçi olsaydım bile sana anlatamazdım.Bu da kalbimde başka bir yara.Yanına gelemedim. Oturup yanına konuşamadım.Seninle konuşabilmek düşüncesi bile kalbimin ritmini bozarken,karşında kaç defa sesimin ve ellerimin titrediğini ben biliyorum.Gelebilmek için çırpındım ama haberin olmadı.Üstelik yanında başkası vardı.Her neyse,çoğu insan pişman oluyor çocuk.Birini çok sevdikleri ve değer verdikleri için pişman oluyorlar.Hak veriyorum aslında,kimse değmeyecek birisi için gecenin bir yarısı ağlamak istemez.Ama ben hiç pişman olmadım,olacağımıda sanmıyorum pek.Buna yüzsüzlük diyebilirsin.Fakat bu karşılıksız bir aşk hikayesi ve severken sana sormadım.Belki bir gün kendiliğinden çıkıp gelirsin diye bekledim,ama düşününce ne kadar boş bir hayal olduğunu görüyorum.Bunu sonradan farketmek,gerçeklerin yüzüme vurulması,ayrı bir üzdü,ama konumuz bu değil.İçimde iz kalmış yaraları her gördüğümde aklıma sen geleceksin.Seni sen olduğun için sevmek hiçte güzel anılar bırakmadı.Anıdan çok yara bıraktı,yaralar kapanmadı,hepsi iz kaldı.Ama her şeye rağmen ben seni gülerken parlayan gözlerinle hatırlayacağım.